Elektrikli Isıtıcı, Oven ve Ocaklar İçin Devre Tasarımı

Isıtıcı cihazlar, ev tesisatında en zor yükleri oluşturur. Bir buzdolabı günün büyük kısmını kompresör kapalı geçirirken, elektrikli fırın veya cam seramik ocak, çalıştığı süre boyunca etiketindeki gücün neredeyse tamamını çeker. Rezistif yükte kalkış akımı sürprizi yoktur, ama sürekli akım vardır: 30–90 dakika boyunca kesintisiz 20–40 A. Kablo, klemens ve sigortanın gerçek sınavı da budur. Aydınlatma hattında fark edilmeyen gevşek bir vida, ısıtıcı cihazlar devresinde birkaç ay içinde kararmış bakır ve erimiş izolasyon olarak geri döner.

Önce yükü doğru okumak

Hesap tek satırdır: 230 V tek fazda akım, gücün 230'a bölümüdür. Üç fazlı (400 V) bağlantıda dengeli yük için bölen 400 × 1,73 = 692 olur. Cihaz etiketindeki değer maksimum güçtür; fırın + ocak kombinasyonlarında tüm gözlerin aynı anda tam güçte çalışması pratikte nadirdir, bu yüzden hesapta talep (çeşitlilik) faktörü kullanılır. Yaygın yaklaşım: ilk 10 A tam alınır, kalan akımın %30'u eklenir, bağlantı kutusunda priz varsa 5 A daha eklenir. 11 kW'lık bir kombi ocak için: 47,8 A → 10 + (37,8 × 0,3) = yaklaşık 21,3 A tasarım akımı.

Seçeneklerin karşılaştırması

Yüksek güçlü bir cihazı beslemenin üç pratik yolu vardır ve aralarındaki fark yalnızca maliyet değil, arıza davranışıdır.

Fiş-priz yolunun sınırı iletken kesiti değil, temas yüzeyidir. 3 kW üzeri bir cihazı sürekli fişten beslemek, priz kontaklarını yavaşça oksitleyip direnç artışına, direnç artışı da ısınmaya yol açan bir kısır döngü kurar. Bu nedenle fırın ve ocak için doğru çözüm, sabit bağlantı kutusu ve yanına konan çift kutuplu ayırıcı anahtardır.

Kesit, koruma ve gerilim düşümü

Kesit seçiminde tek başına akım yetmez; döşeme yöntemi ve ortam sıcaklığı taşıma kapasitesini ciddi biçimde düşürür. Sıva altı boru içindeki iletken, açıkta çekilmiş aynı kesitten yaklaşık %20–25 daha az akım taşır. Aşağıdaki değerler bakır iletken, sıva altı boru içinde iki yüklü damar için tipik referanslardır.